عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
590
كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )
على حال ايشان برادران شمااند در دين ، و برادران در دين با يكديگر چنين بايد كه زندگانى كنند . و اليه الاشارة بقوله صلّى اللَّه عليه و آله و سلم : - « لا تحاسدوا و لا تباغضوا و لا تدابروا و لا تقاطعوا و كونوا عباد اللَّه اخوانا » . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ الآية . . . - و اللَّه باز داند مفسد را از مصلح ، آن كس كه در آميزد پوشيدن مال خويش بمال ايشان ، از آن كس كه در آميزد و از ايشان دريغ ندارد مال خويش ازيشان ، مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم گفت : « خير بيت المسلمين بيت فيه يتيم مكرم » و فيه رواية - « يحسن اليه - و شر بيت المسلمين بيت فيه يتيم يساء اليه » وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ الآية . . . - اين در شأن مرثد بن ابى مرثد الغنوى آمد ، مردى بود قوى دلاور ، رسول خدا وى را به مكه فرستاد ، تا قومى از مسلمانان كه آنجا بودند نهان از كافران بيرون آرد . چون به مكه رسيد ، زنى مشركه آمد نام آن زن عناق - و در جاهليت آن زن با مرثد سرو كارى داشت . مرثد را به خود دعوت كرد ، مرثد سر وازد - گفت : ويحك يا عناق ! - ان الاسلام حال بيننا و بين ذلك » گفت : - مرا بزنى كن مرثد جواب داد كه تا از رسول خدا پرسم ، پس آن زن آواز برآورد ، و فرياد خواست تا قومى آمدند ، و مرثد را بزدند . چون با مدينه آمد اين قصه با رسول خدا بگفت و دستورى خواست تا وى را بزنى كند . رب العالمين آيت فرستاد وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ الآية . . . زنان مشركات را بزنى مكنيد ، و گرد ايشان مگرديد ، تا مشرك باشند ، اكنون حرام است بر مسلمانان كه زنان بت پرستان و گبران و همه طواغيت پرستان بزنى خواهند . مگر حراير اهل كتابين كه قرآن ايشان را مستثنى كرد : فقال تعالى وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ . اگر كسى گويد كه حراير اهل كتابين هم از كافران اند و نكاح سبب مودت ، لقوله تعالى - وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً ، و مودت با كافران منهى است به اين آيت - كه اللَّه گفت لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ . . . ؟ جواب آنست